Poradnictwo

Autyzm jest wieloczynnikowym zaburzeniem rozwojowym, które oddziałuje na funkcjonowanie mózgu. Jest to choroba neurologiczna, a nie czysto psychiczna.  Autyzm ma wpływ na rozwój mózgu w sferach rozumowania, kontaktów społecznych i porozumiewania się. Dziecko autystyczne ma ogromne trudności z przyswajaniem zwykłej ludzkiej codzienności w obszarach uspołecznienia, komunikacji werbalnej i niewerbalnej, zabawy, okazywania uczuć, wyrażania i opanowania emocji. Statystycznie autyzm  występuje cztery razy częściej u chłopców niż dziewczynek. Dziecko autystyczne ma ograniczone zdolności do  uczenia się  przez naśladownictwo, w tym naśladowania mimiki i przekazu emocji  wskutek zakłóceń funkcjonowania neuronów zwierciadlanych. Obecnie autyzm jest leczony, lecz nie jest  wyleczalny. W celu optymalnego rozwoju dziecka niezbędna jest wczesna diagnoza i terapia. W  typowych przypadkach autyzm pojawia się w trzech pierwszych latach życia. Dotychczas zdiagnozowane choroby (m.in. Zespół Aspergera) i trwałe zaburzenia rozwojowe związane z autyzmem są określane jako spektrum zaburzeń autystycznych. Zaburzenia te cechują się upośledzeniem w zakresie   komunikacji, współżycia społecznego, ograniczonymi, powtarzalnymi i stereotypowymi wzorcami zachowań.

Wykwalifikowany i doświadczony zespół Poradni prowadzi terapię i wspiera rozwój dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu.
Terapia dziecka z autyzmem opiera się na trzech podstawowych zasadach:

  • przygotowanie rodziców do pracy z dzieckiem poprzez wyjaśnienie im zachowań dziecka,
  • rozszerzeniu form kontaktu z dzieckiem, przede wszystkim kontaktu fizycznego, stymulacji dziecka do kontaktów społecznych.

Podstawą efektywnego programu edukacyjnego jest rzetelna diagnoza, ocena funkcjonowania dziecka z określeniem behawioralnych nadmiarów i deficytów. Prowadzenie terapii dzieci z autyzmem wiąże się zarówno z uczeniem nowych umiejętności, ale także eliminowaniem zachowań, które ograniczają edukację dziecka czy nawet całkowicie ja uniemożliwiają. Dla dzieci autystycznych jedyną szansą jest wcześnie podjęta terapia i długotrwałe ćwiczenia. Aby podjęta terapia miała sens należy pozbyć się najpierw poczucia beznadziejności, przestać się bać dziecka i zacząć je rozumieć. Wystarczy tylko chcieć